Talon's

vrijdag, 08 januari 2010 12:07 Geschreven door Krijn

Zonder enige review-ervaring schrijf ik hieronder mijn bevindingen over de Talon van Jest of Eve Kites. Ik heb inmiddels de hele set Talons. Toen ik na een pauze van ongeveer tien jaar weer het stuntvliegeren oppakte, heb ik redelijk snel een Deepspace gekocht. Dat vond ik een geweldige vlieger en ik leerde steeds beter de tricks van de nieuwe school. De Deepspace heeft een indrukwekkende ondergrens qua windsnelheid (zeker zonder gewichtje en bovenspanner), maar ik wilde toch graag een echte Ultra Light kopen. Zoektochten op internet brachten mij tot de Talon. Op het Engelse forum zijn er genoeg fans. Bovendien beweerde de bouwer zelf dat de Talon UL de beste uit zijn serie is. Toen kwam er een lastige klus, colorizeren! De Talon heeft een fraaie vlakverdeling, en voor elk vlak kan je een kleur kiezen. In Engeland zijn ze erg verzot op een asymmetrische Talon, maar ik vind symmetrie mooier. Uiteindelijk kwam ik op een groen-witte Talon UL.
Korte tijd later kocht ik de Talon Vent. Ik koos voor deze Vented door twee dingen: mijn ervaringen met de UL en weer de positieve informatie van het Fractured Axel Forum.

Weer even sparen, en in de zomervakantie maakte ik mijn set compleet door – als laatste dus – de Talon STD te kopen. Tegelijk met deze vlieger had ik een zeiltje besteld, hiervan zou ik een Super Ultra Light gaan maken.
In mijn review hieronder zal ik vaak een vergelijking maken met de Deepspace van Benson. Dat komt omdat de vliegers in grote lijnen op elkaar lijken. Bovendien is vergelijkingsmateriaal prettig, zo kan de lezer van dit stuk een betere inschatting van de Talons maken.

Service (1)

Op de site van Jest of Eve (www.jestofevekites.com) kan je bijhouden hoe lang de wachtrij ongeveer is, en zo komt je bestelde vlieger binnen op het moment dat je hem verwacht. Mark Clements brengt je een zeer goede service, een paar voorbeelden.

Ten eerste vond ik het erg fijn om op de hoogte gehouden te worden van je bestelling. Mark antwoordt op mailtjes sowieso binnen een halve dag. Je geeft de gewenste kleuren door aan de hand van de colorizer op de site en er wordt je dan verteld wanneer het snijden en naaien begint. Voordat jouw vlieger op de bus gaat, krijg je via de mail een fotootje van het eindresultaat, zodat het wachten nog vervelender wordt…
Een Talon wordt bezorgd in een verrassend kleine kartonnen koker, hoogstens 85 cm. Dit komt doordat niet alleen de leading edge, maar ook de spine van een Talon uit twee delen bestaat. Ter hoogte van het kruisstuk zit een verbindingsferrule. De manier waarop de vlieger in de koker zit geeft meteen aan met wat voor zorg Mark Clements met zijn vliegers omgaat: de Talon is perfect dichtgevouwen en de stokken worden op meerdere plaatsen bij elkaar gehouden door een klein elastiekje. Meegevouwen in de vlieger zitten de instructies, op een A5-je staan de handelingen voor de opbouw van de vlieger, duidelijk uitgelegd met tekeningetjes. Ook staan er op het blaadje een paar veiligheidswaarschuwingen, leuk weergegeven met grappige plaatjes.

Afwerking

De afwerking van een Talon is subliem. In reviews lees ik vaak dat een vlieger op topkwaliteit is gemaakt, maar ik wil écht benadrukken dat de Talons hier misschien nog wel boven zitten. De bouwkwaliteit deed me meteen aan een Benson denken, zo niet beter. In het naaiwerk is geen enkele missteek te vinden. Indrukwekkend hoe Mark Clements dat allemaal in zijn vrije tijd voor elkaar krijgt achter zijn naaimachine!

De materiaalkeuze is prima. Overal is over nagedacht: zo zijn er verstevigingen met Mylar, Dacron, plakdacron, Moonie Tape en dergelijk, vooral op plekken waar snel slijtage optreedt.

Een leuk detail van de Talons vind ik de stoppers: daarvoor gebruikt Jest of Eve O-ringen van de Jacoconnectors. Ze stoppen goed genoeg en zijn prachtig klein. Opvallend is dat de toombevestiging aan de LLE zo’n vier centimeter ónder de verbinder zit, weer achter zo’n mooi O-ringetje.

Een nieuwigheidje op de Talon is de Slipcatch op de rollbarverbinder: een puntje wat uitsteekt zodat je een fraaie Yoyo-540 kan maken (zou kunnen maken). De lijn trekt dan aan de Slipcatch.

Jest of Eve maakt in de uiteinden van de leading edges een klein beetje gewicht, zo krijgt de vlieger iets meer momentum in flatspintricks. De standoffs van de Vent zijn op een speciale manier aan het zeil bevestigd, dit is vooral om het inpakken te vergemakkelijken. Waarschijnlijk is dit een zware oplossing, want op de andere modellen zijn gewoon Jaco’s gebruikt. Deze Jaco’s zijn trouwens op de achterzijde gewoon zichtbaar, ze zijn dus niet afgewerkt door er nog een laag Dacron overheen te stikken. Blijkbaar is dat ook niet nodig, want mijn lijn is er nog nooit achter blijven haken.

Nog iets over de Vent: de gaten zijn goed verstevigd met plakdacron. Dit is aan de voorzijde gebeurd. Er is op één van de panelen ook plakdacron aan de achterzijde van de vlieger geplakt, dat is gebeurd bij het paneel wat het meest in aanraking komt met de grond als de vlieger op zijn rug ligt.

Het bijgeleverde hoesje voldoet, maar is niet topkwaliteit. Het materiaal is goed stevig, maar de sluiting is gemaakt van een smal reepje klittenband. Langs dit klittenband kan best een standoff of bovenspreider uit het hoesje verdwijnen. Als je een grote vliegertas hebt – zoals ik – dan is het geleverde hoesje trouwens prima. Het hoesje is trouwens nét lang genoeg voor de opgevouwen Talon, twee centimeter meer ruimte zou fijner zijn.

Frames

Ik loop even door de frames heen van de Talons.

De Talon UL heeft de volgende stokken:

ULE	Skyshark P90
LLE	Skyshark 3PT
Spine	Skyshark 3PT
Top Spreader	5mm koolstof
Spreaders	Skyshark 3PT

In de Talon STD kan je deze stokken vinden:

ULE	Skyshark P200
LLE	Black Diamond Nitro
Spine	Skyshark P200
Top Spreader	5mm koolstof
Spreaders	Skyshark 7PT (!)

De Talon Vent is nog zwaarder:

ULE	Skyshark P200
LLE	Black Diamond Nitro Strong
Spine	Skyshark P200
Top Spreader	6mm Structil
Spreaders	Skyshark 7PT

De P200’s zijn tegenwoordig vervangen door P2X’s.

Vliegeigenschappen

Ja, hier gaat het natuurlijk eigenlijk om. Ik zeg eerst iets over de Talon in het algemeen, daarna ga ik de modellen apart even langs. De Talon lijkt misschien nog het meest op de Deepspace: het is een radicale freestylevlieger. De Deepspace ligt niet goed op zijn rug, de Talon ook niet, maar wel beter. Waar je een Deepspace echt op zijn rug moet tikken om een Lazy of iets dergelijks te doen, heb je bij een Talon iets meer tijd. De Talon blijft niet in de Backflip liggen, en zo zijn Lifters en Cyniques niet mogelijk.

Oei, daar ben ik met een nadeel begonnen, dat vertekent de boel wel wat, want volgens mij is dat het enige minpuntje van deze vlieger.

In wikkeltricks is deze vlieger echt een kei. En dat komt mooi uit, want zulke tricks vind ik geweldig. Met de Talon UL heb ik voor het eerst meervoudige Yoyo’s gemaakt. Mijn record staat nu op vijf keer, mét uitrollen natuurlijk, anders telt het niet. Yoyo’s gaan dus vrij simpel, de balans in de vlieger is uitstekend daarvoor. Lewissen zijn daarmee ook eenvoudig.

Zoals wel vaker bij moderne trickvliegers is een axel met moeite helemaal rond te krijgen. Als je die moeite er instopt, dat lukt het trouwens echt wel mooi hoor. Axels zijn niet supervlak, maar zeker vlak genoeg.
Andere flatspintricks, zoals Slotmachines en 540’s zijn op een Talon leuk om te doen. De vlieger is hierin niet heel kritisch, dus vaak komen ze er mooi uit. Halfaxels zijn ook een makkie, en daarmee is ook een Cascade mooi uit te voeren. Als je goed de tijd neemt tussen de Halfaxels, dan kan je de vlieger mooi van boven naar beneden laten zakken.

Zoals gezegd ligt de Talon niet supergoed in de Backflip. Lazy Susans zijn echter prima te doen. Voor de Multilazies komt de timing vrij precies, anders tik je hem zo uit de Backflip. Deze timing heb ik inmiddels wel goed te pakken, vooral een kwestie van wennen dus. Rolling Susans zijn trouwens dan wel weer eenvoudig te doen.
Een Fade is prima te doen op een Talon, niet superstabiel, maar dat komt misschien ook wel omdat ik niet zo vaak op het strand vlieger… De Flic-flac is lastigjes. Dat ligt waarschijnlijk meer aan mij dan aan de vlieger. In (Engelse) filmpjes komen er Flic-flacs genoeg voorbij, en met mijn Deepspace vond ik dit ook al een moeilijke trick.

Backspins zijn mooi. En het is ook nog zo dat Backspins lekker lukken. Backspincascades vergen meer timing en komen redelijk nauwkeurig. Deadlaunches gaan erg goed met de UL. Ik heb ze zelfs iets te vaak gedaan op de hei, want het zeil aan de voorkant van de spine is een beetje aan het verslijten. Deadlaunches zijn onmogelijk met de Vent, op wat voor vlakke ondergrond dan ook. Dat ligt hoogstwaarschijnlijk aan de gaten in het zeil waar de wind dwars doorheen waait als de vlieger op zijn buik ligt. Dat is trouwens ook wel een voordeel, als de vlieger startklaar ligt – dus op zijn rug – dan waait hij niet weg, de wind krijgt ook dan geen vat op de vlieger.

Tricks uit groep 4 zijn voor de Talon meestal geen enkel probleem. De Comete kan ikzelf nog niet, maar in de handen van een meer ervaren vliegeraar zagen ze er mooi uit.
De Jacobsladder is bij mij ook nog niet honderd procent, maar de vlieger kan het zeker. Wel is de vlieger niet superstabiel (mijn NSE doet deze tricks makkelijker), corrigeren is wel mogelijk. Een roltrick als de Wap Doo Wap is met de Talon prima mogelijk. Veel slack geven, dan gaan ze wel. Een Tazmachine is voor de Talon iets minder geschikt. Met de UL zijn ze mooi te doen, maar met de standaard zijn ze moeilijk. Dit vertel ik trouwens uit minieme Tazmachine-ervaring, want die tricks zit er bij mij nog niet goed in.

Uit groep 5 wil ik even twee tricks benadrukken: de Crazy Copter en de La Dole. Het lijkt alsof de Talon voor deze tricks gebouwd is. Mij lukken ze lang niet vlekkeloos, maar bij de Crazy Copter bijvoorbeeld merk je meteen dat het vlot wil om de vlieger naar voren te laten kantelen. Omdat het oprollen zo makkelijk gaat en de Wap Doo Wap ook wel lukt, is de La Dole niet ver meer. Ik ben echt van plan om deze trick steeds vaker te gaan oefenen.
Ach, en laat ik ook nog maar iets zeggen over de precisie van de Talon. Rechte lijnen trekken gaat goed.
Voor haakse hoeken moet er aardig wat druk in het zeil staan en is wat meer wind nodig, dit geldt voor alle uitvoeringen van de Talon. Als er dan wat meer wind staat, dan gaan die haakse hoeken met een push-pullbeweging wel ok. Standaard cirkels maken kan de Talon ook, maar de krapste spins zijn niet heel kort, de Deepspace kan kleinere spins maken. Echt groot zijn ze ook niet hoor, maar toen ik overstapte van de Deepspace naar de Talon moest ik me hier eventjes aan aanpassen.

Verschil in de modellen

Het is misschien een beetje vreemd om de UL, de STD en de Vent in één keer samen te bespreken. Dat is bij de Talon echter níet het geval: alle modellen vliegen nagenoeg hetzelfde! Daarom heb ik hierboven ook geen onderscheid gemaakt in uitvoering. Toch hieronder nog even kort iets over elke uitvoering apart.
De UL is een échte Ultra Light. De onderkant van het windbereik is echt heel laag. Als je daarbij nog af en toe tactisch naar achteren en (!) naar voren loopt, en ook nog weet hoe je de vlieger omhoog moet pompen, dan laat de Talon UL heel wat andere UL’s achter zich. In Engeland zijn er mensen die hun Talon UL tot in standaard winden vliegen. Het frame kan het dus blijkbaar wel hebben. Zelf heb ik dat echter nooit geprobeerd. De Talon UL is in de goede wind ook nog een vlieger die mooi zweeft tussen de tricks in. Alles gaat bovendien lekker langzaam, zodat je de tijd hebt om te zien wat er gebeurt.

De Talon STD is uitgerust met 7PT onderspreiders. Dat geeft de vlieger veel stevigheid. Hij neemt het van de UL heel erg goed over. Ik weet niet precies wat de onderkant van zijn windbereik is, want dan heb ik allang de UL aan mijn lijnen geknoopt.

De Vent heeft een indrukwekkend windbereik. Ik heb een poosje alleen de UL en de Vent gehad, en toen al kwam de Deepspace de tas niet meer uit: wanneer er teveel wind staat voor de UL, gaat de Vent makkelijk omhoog.
Zo’n zware vlieger als de Talon Vent vliegt heel lekker. Zeker Jacobsladders zijn dan een tikkie makkelijker. Ik heb in windkracht vier met de Talon Vent redelijk vaak gevlogen en ik heb gemerkt dat ik daarbij weinig naar voren hoef te lopen. Blijkbaar heeft Mark Clements de gaten op precies de goede plekken gemaakt. In die 4 Beaufort hoef je zelfs bij een Fade nauwelijks te lopen! Net als bij Backspins(cascades). Ook Yoyo-en gaat met deze vlieger net zo goed als zijn lichtere broertjes.

Laat ik dat laatste nog even apart benadrukken: alle Talonmodellen vliegen min of meer hetzelfde. Zeker de timing in de tricks hoef je bijna niet aan te passen. Natuurlijk is de UL wat meer zweverig en de Vent een stuk zwaarder, maar het verschil is echt minimaal. En dat vind ik retefijn aan de Talons.

Wat wellicht ook nog noemenswaardig is, is dat een Talon in de handen van andere vliegeraars (soms topwedstrijdpiloten, soms wat minder ervaren) altijd een reactie uitlokte als: “wat een fijn vliegertje”, of “zo, die 540 doet-ie wel heel makkelijk!”. Misschien is dat uit beleefdheid naar mij en mijn set toe, maar ik geloof van niet…

Minpuntjes

Hier bedoel ik vooral de minpuntjes van het materiaal. Het is zeker geen lange lijst, maar het is wel eerlijk om dit lijstje hier op te nemen. De meeste zaken zijn trouwens puur slijtage wat je ook op een andere vlieger zou hebben.
De meeste slijtage heeft de UL opgelopen, niet vreemd aangezien ik die het langst heb. De neus begon het eerst tekenen van slijtage te tonen. De spine is er nog lang niet doorheen hoor. Ik heb er wel een paar flinke druppels superlijm op gedaan om het doorprikken lang uit te stellen. Net onder de bovenspreider van de UL is er wat naaigaren losgelaten/doorgesleten. De reden hiervoor is hoogst waarschijnlijk de Deadlaunches (op de Ginkelse Heide). Ik zal hier iets rustiger aan moeten doen en vaker heen en weer lopen. Ook heb ik op de Ultra Light een keer een onderspreider moeten vervangen. Zoiets komt natuurlijk wel vaker voor (te lomp met de Lazies?), een 3PT’tje was snel teruggezet.

Nu wel iets vervelends: de dwarsverbinders van de onderspreider van de UL waren op een gegeven moment uitgelubberd. De spreider vloog er na een crash vaak uit. Of soms ook na een forse landing op de pootjes. Ik moest vaak heen en weer lopen om de spreider weer goed terug te duwen. Oók met de standaard had ik dit probleem. Misschien komt dit door mijn manier van vliegers inpakken (ik laat de spreider in zijn verbinder zitten en vouw hem omhoog), maar ik pak al mijn vliegers zo in en maak dit verder niet mee. Vlak na Deventer (tijdens mijn debuut vloog in het ballet de spreider uit mijn standaard) heb ik dit probleem voorgoed opgelost: ik heb een stuk tape om de laatste twee centimeter van de stok gewikkeld, zodat de spreider iets dikker is op dat uiteinde. Sindsdien is er geen enkele stok meer uit een Talon geschoten.

Nog een vaker terugkomend mankementje: de bovengenoemde Slipcatch op de Yoyostopper raak ik van alle modellen af en toe kwijt. De reden is dat bij een ingepakte Talon dit puntje nog steeds uitsteekt en bij het in of uit de hoes doen gaat er wel eens eentje verloren. Vervanging is snel geregeld, de Slipcatch is niets meer dan één centimeter van 2mm volkoolstof. Een beetje lijm en dan kan je er weer tegenaan (gelukkig is het geen ramp als je er eentje mist: alleen bij een Yoyo-540 zijn ze nodig). Ik vermeld hier meteen een ander nadeeltje van de Slipcatch: zo af en toe blijft er een stukje toom achter het koolstof puntje zitten tijdens het vliegeren. Zoiets is snel verholpen door een rukje aan de betreffende lijn, maar is wel eens irritant. Juist met rollbars in plaats van yoyostoppers heb je hier nooit last van, maar met deze toevoeging dus soms weer wel.

Van mijn UL brak ik een keer een ferrule. Dat was er eentje van de leading edge. Om plek te maken voor de rollbarconnector is de leading edge van de UL in drie delen gemaakt. Het middelste deel is zo’n vijftien centimeter lang met aan beiden kanten een ferrule. Bij mij was de bovenste gebroken, bij de rollbarconnector. Ik wilde ging de middle leading edge natuurlijk vervangen.

Service (2)

Puur ter informatie mailde ik Jest of Eve dat een ferrule gebroken was. Dat lijkt mij als bouwer fijn: komt er vaak dezelfde klacht binnen, dan moet er iets aan het ontwerp gedaan worden (op deze manier is de spine van de Talons UL en STD van Structil naar Skyshark veranderd). Mark Clements bedankte mij voor de informatie en stuurde diezelfde middag twee middle leading edges op (twee: om de balans niet te verstoren), de ferrules waren ondertussen al van sterkere stokken gemaakt. Gratis was dat. En dat terwijl zo’n week later de standaard opgestuurd zou worden! Hij vond het niet nodig om alles in één keer op te sturen.

Talon SUL

Ik heb een SUL-zeiltje gekocht en hem geframed met de volgende stokken:

ULE	Skyshark P90
LLE	Skyshark 2PT
Spine	Skyshark P100
Top Spreader	4mm koolstof
Spreaders	Skyshark 2PT

De toom van de UL heb ik erop gezet. Met verdere instellingen (toom korter, gewicht, lengte/plaats standoffs) moet ik zelf gaan experimenteren (hopelijk wil Pierre mij nog een middagje helpen). Tot nu toe vliegt mijn SUL matig. Ik heb er in Deventer een paar 360’s mee gelopen, dus hij is in ieder geval licht genoeg. Wat ik nog mis is de druk op de lijnen tijdens het naar boven vliegen. Ook willen de Yoyo’s nog niet goed (als tweepops kunnen ze wel) en Backspins willen maar driekwart rond. Meer spelen met gewichtjes dus. Ik houd jullie op de hoogte!