dinsdag, 10 mei 2005 02:00
2005 was het jaar van de eerste freestyle world cup, georganiseerd door Roger Tessa-Gambassi, uitvinder van de tricksparty's en eigenaar van de freestlye vlieger fabriek R-Sky. Vanuit alle hoeken van de wereld waren er Freestyle piloten uitgenodigd die volledig verzorgd naar zuid Frankrijk af mochten reizen om hun kunsten te vertonen. Ook Nederland was natuurlijk van de partij, Paul Breddels , Rob Groenendijk, Eddie Hillegers en Lars Fakkeldij hebben een mooie prestatie neergezet in zeer moeilijke omstandigheden.
De hele groep inclusief aanhang (Annemieke van Dijk en Evelien Lesterhuis ) hebben er een leuke reis van gemaakt ze zijn namelijk niet gewoon rechtstreeks naar Cap D'Agde afgereisd.
De reis begon hoe kan het ook anders op Schiphol, de wedstrijden begonnen pas op donderdag 5 mei, maar op maandag 2 mei stonden we allemaal al op Schiphol. Rob Groenendijk deed het weer geheel in zijn eigen style, zijn plan was dat hij de nacht voor vertrek bij Eddie en Annemieke zou door brengen maar er kwam wat tussen. Bij aankomst bij Eddie kwam hij tot de ontdekking dat hij wat was vergeten: PASPOORT!!!! Dat was dus een beetje jammer. Hij weer terug naar huis om zijn paspoort op te halen en het was al te laat om weer terug naar Amsterdam te gaan. Dus moest hij Maandag ochtend vroeg op, om op tijd op Schiphol te staan. Iedereen was keurig op tijd op Schiphol dus er was tijd genoeg voor een bakkie en een broodje, de sfeer zat er meteen al goed in dus het beloofde een gezellige boel te worden. Is maar goed ook, want we moesten nog een week met elkaar op "vakantie".
 Schiphol | Bij de gate |
 | Marseille airport |
Het vliegtuig naar Marseille vertrok keurig op tijd en het is niet zo ver dus onderweg ook geen vertraging, in Marseille aangekomen moesten we met de bus naar het treinstation gebracht worden, hier moesten we even op wachten dus Lars begon vast met in vliegen en trok uit zijn koffer een pocket parasled te voorschijn. De temperatuur was al erg aangenaam dus we kregen er steeds meer zin in, de bus was ondertussen gearriveerd en de reis werd weer voortgezet. Na een klein half uur stonden op het treinstation van Marseille, een TGV zou ons naar Montpellier brengen en vanaf daar zouden we weer met een andere trein naar Cap D'Agde rijden. De TGV moet je van te voren reserveren en dat hadden we ruim ingepland i.v.m eventuele vertraging, we hadden dus nog ruim 1,5 uur te besteden in Marseille. Met een kleine picknick op het gras voor het station, lekker in het zonnetje zou je denken dat de tijd voor bij vliegt, maar nee. Annemieke is een beetje gestrest tijdens reizen zijn we achter gekomen, hier volgt een kleine samenvatting van wat je zoals hoort in 15 minuten:
Hoe laat is het? Moeten we al weg? Op welk perron moeten we zijn? Waar is Eddie? Eddie, heb jij de shag? Eddie, heb jij me aansteker? Hoe laat is het? Eddie, heb jij de huissleutels? Moeten we al weg? Waar is Eddie?
Dat is dus wel erg druk dus, maar zeker wel gezellig. Goed, de TGV stond klaar. Annemieke was er helemaal klaar voor! Alle tassen en koffers ergens in een hoek gepropt en we hadden met ze 6-en een heerlijke coupe voor ons zelf.
 Wachten op de TGV |  In de TGV |
| Nog meer wachten op de TFV | In de TGV |
Na twee uur waren we alweer in Montpellier, daar aangekomen moesten we even uitzoeken waar we de kaartjes moesten kopen en welke trein we moesten hebben. Dit was voor Annemieke natuurlijk erg stress vol maar Evelien had alles snel geregeld dus we konden weer verder. Eenmaal aangekomen in Cap D'Agde moesten we nog even met een taxi naar het hotel gebracht worden, dit was weer snel geregeld, eenmaal bij het hotel aangekomen even inchecken, dat ging weer niet zo soepel maar toch allemaal gelukt.
| Station Montpellier | check in hotel |
We zaten met ze alleen op 1 kamer, dat was wel zo gezellig want er waren ook mensen die met wild vreemden op 1 kamer werden gezet. De kamer was zeer degelijk en functioneel ingericht, in de woonkamer stond een kleine keuken en twee slaapbankjes, 1 slaapkamer met een stapelbed en een slaapkamer met 1 tweepersoons bed. Een kleine badkamer met een klein bad en een losse douche kop, die losse douchekop werd al snel met wat canvas tape vast gemaakt aan de douchegordijn stang, om je haar wassen met een hand is niet makkelijk.
| de douche kop | De woon/slaapkamer |
Nadat iedereen een plekkie had gevonden en zijn spullen had uitgepakt was tijd om wat te eten. Een korte wandeling bracht ons bij een pizzeria die ook mosselen serveerde, daar waren Paul, Ev, Eddie en Annemieke erg blij mee, maar Rob en Lars ging toch voor de pizza. Iedereen was blij met de goede maaltijd, tijdens het eten kwamen we al wat meer piloten tegen, team AERIALIS zat twee tafels naast ons en verder was het restaurant helemaal leeg dus er werd meteen al wat heen en weer gepraat. Iedereen was redelijk moe van de reis en met alcohol er bij werd dat alleen maar erger. Dus terug naar het hotel en slapen. Rob en Lars lagen op de slaapbanken, Paul en Evelien lagen in het tweepersoons bed en Eddie en Annemieke lagen dus in het stapelbed. Ze kwamen er niet uit wie er nu boven of beneden mocht liggen dus het bed werd vakkundig uit elkaar gehaald en de matrassen op de grond gelegd.
| Mossellen | Eten met tem aerialisop de achtergrond |
Eddie is altijd erg vroeg wakker en is alles behalve zachtjes, iedereen die moest plassen moest door de woonkamer heen, dus Rob en Lars kregen dus niet veel rust!
Dinsdag was een hele mooie dag, zonnetje scheen, mooi briesje vanaf zee. Dus op naar het strand, na 15 minuutjes lopen waren we op het strand en hebben we de hele dag heerlijk gevliegerd. Eerst stonden we als enige te vliegen, maar al snel kwamen er steeds meer mensen die gingen vliegen, tijdens het vliegeren heel veel handjes geschud en heel veel mensen leren kennen. Na een heerlijke dag op het strand op een dag dat alles lukte had iedereen veel vertrouwen voor de wedstrijd.
| Het strand | Lunchen op het strand |
Op woensdag stond er vrij veel wind dus niet te veel gevliegerd en 's avonds was het tijd voor de grote opening en pilots briefing in het congrescentrum van Cap D'Agde. Alle piloten waren aanwezig en er was heerlijk buffet neergezet voor iedereen. Na het handjes schudden met vele bekenden en onbekende was het tijd voor de briefing, hier kregen we alle tekst en uitleg over de wedstrijden en planning. Na alle officiële mededelingen was het tijd voor nog wat drankjes en toen weer terug naar het hotel. Het hele hotel was gevuld met Freestyle piloten dus er werd veel op de gang gepraat over vliegeren en ook werd er veel van kamer naar kamer gelopen om wat te drinken en te praten over onze favoriete hobby. Veel te laat en met te veel alcohol op naar bed om de volgende dag was het competitie tijd.
 Niet de hoogst gemeten snelheid, maar toch wel al veel wind. | Het buffet |
| Allemaal handjes schudden |  Nog meer mossellen |
 Gezellig | Ed Edd n Eddy staan er klaar voor |
| Gevecht met de wind | Eddy die zijn vlieger nog even snel aanpast |
De eerste dag beloofde meteen al een zware dag te worden, windkracht 4 tot 6!! En dan ook nog vanaf land waar veel grote gebouwen stonden!! Niet echt lekkere omstandigheden dus, beetje jammer!
Er waren 32 individuele deelnemers en de eerste 18 mochten door naar de 2 ronde. Rob Groenendijk brak jammer genoeg tijdens het invliegen zijn stok van zijn vented opium dus moest hij met de standaard Nirvana zijn ballet vliegen, dat was niet echt succesvol in 5 bft. Hij haalde jammer genoeg niet de eerste 18 en lag meteen al uit de competitie, ook Eddie had veel problemen met de wind en haalde het niet tot de eerste 18. Paul en Lars gingen wel een ronde verder maar de wind was echt ongelofelijk moeilijk. Maar de show must go on! Om 8 uur 's avonds was iedereen weer terug in het hotel voor de maaltijd, en na het eten was het weer tijd voor praatjes en drankjes.
| Paul in actie | Lars in actie |
Door de harde wind zat alles natuurlijk helemaal vol met zand, en binnen een paar uur dus ook het hele hotel. Volgende dag was er weinig veranderd aan de omstandigheden, het leek eigenlijk nog wel harder te waaien. Maar na twee dagen storm was er ineens bijna geen wind meer, dit was een hele grote en lastige omschakeling, Paul had veel moeite met deze omschakeling en haalde niet genoeg punten om door te gaan naar de volgende ronde. Lars haalde alles uit de kast door een 360 te lopen terwijl er net wat meer wind kwam, dit zorgde er wel voor dat hij door ging naar de finale.
| Lars loopt 360 | De Nederlandse piloten |
De wind was iets beter tijdens de finale op zondag maar nog steeds over land dus erg turbulent. Vooral tijdens de team wedstrijden was het erg lastig om nog een beetje redelijk te vliegen, je zit namelijk dan met 3 vliegers op verschillende plekken in de lucht en iedere vlieger had andere wind.
| Roger tessa gambassi | ontbijt in het hotel |
Maar al met al hebben we goed gepresteerd, niet in de prijzen maar als klein kikkerland doen we het best goed in de wereld van trickvliegeren. De sfeer die wij de hele week hebben mogen proeven is echt uniek te noemen, iedereen is erg vriendelijk en iedereen hielp elkaar met materiaal en groundcrew-en. Vooral veel groundcrews op het veld hebben staan was erg handig, op zaterdag toen er niet zo veel wind stond en soms helemaal wegviel, stonden er bij iedere deelnemer ongeveer 6 man klaar m te helpen. En daar hoefde je niet om te vragen, ze stonden er gewoon ineens.
| Ed Edd n Eddy in actie | Lijken ze niet op elkaar? |
Ook voor de mensen die niet op world cup niveau vliegen is het denk ik erg leuk om te gaan kijken. De sfeer is namelijk zo gezellig, vooral de commentator weet de sfeer er goed in te brengen. Conclusie: een event om niet te missen, goed georganiseerd, gezellig en een mooie competitie.
| < Vorige |
|---|