Magazine - Columns

donderdag, 20 december 2007 02:00 Geschreven door Carlo de Rond

Eerder gepubliceerd in vm003.
Na jaren af en toe in de vakanties te vliegeren met mijn oude Prism Illusion, werd in de zomer van 2005 mijn interesse voor het trickvliegeren opnieuw gewekt. Op het strand van Scheveningen zag ik onder andere Armando bezig met tricks die ik nog nooit had gezien en brede, gestrekte vliegers met stoppers op de leading edges en flinke stukken gewicht in de staart. Ik ben op internet gaan zoeken naar informatie en zo kwam ik op de verschillende fora terecht.

Na een jaartje online te hebben meegekeken besloot ik in mei 2006 een ‘moderne’ trickvlieger aan te schaffen. De keuze viel op een tweedehands Gemini en heb daar gedurende de zomer mee gevlogen. Op het vliegerfestival van Deventer was ik getuige van de wedstrijden die gevlogen werden. Wat vooral opviel was de gezellige sfeer die daar mee gepaard ging. Veel leuke mensen ontmoet en snel daarna werden verschillende meetings georganiseerd. Van het samen vliegeren heb ik veel geleerd.Verschillende mensen kwamen met de vraag of ik het seizoen daarop wedstrijden zou gaan vliegen, omdat dat buitengewoon leerzaam maar vooral ook erg gezellig zou zijn. Toen bekend werd dat de Bootcamp georganiseerd zou worden, heb ik me opgegeven voor de proefwedstrijd. Ik had verwacht dat ik bloednerveus zou zijn, maar op wat gezonde spanning na viel dat erg mee. De wind was perfect en ik vermaakte me prima tijdens het vliegen van mijn geïmproviseerde ballet. Dat smaakte naar meer en ik besloot om zoveel mogelijk Tricksparty wedstrijden mee te gaan doen.

Op Wittenberg na heb ik aan alle Tricksparty-wedstrijden in Nederland, België en Duitsland deelgenomen. Lekker hele weekenden de hort op met de camper van Lars. Deze werd dan volgestapeld met vliegers, vliegeraars, tenten, stretchers en de nodige versnaperingen (al dan niet alcoholisch). Dat soort tripjes zijn een mini-vakantie op zich. Naast het vliegen van één of twee wedstrijden heeft de gezelligheid voor en na de wedstrijden een absolute meerwaarde. Lekker barbecuen of met een biertje in je hand sterke verhalen vertellen bij het kampvuur.

Gedurende het seizoen werd duidelijk dat er op de wind bijna altijd iets aan te merken is. De ene keer sta je op het strand met een (te) strakke vijf Beaufort, de volgende wedstrijd moet je je ding doen in een draaiend en turbulent briesje. Voor mij is dit één van de lastigere aspecten. De ervaren piloten lijken hier minder moeite mee te hebben want zij eindigden steevast in de hogere regionen van de ranking. Tegen het einde van het seizoen ging het anticiperen op windcondities al een stuk beter en dat zag ik terug in mijn scores.

Ik was zeer verbaasd over mijn behaalde vierde plaats in de Nederlandse ranking. Dit had ik aan het begin van het seizoen nooit verwacht. Veel belangrijker is het feit dat ik erg veel heb geleerd en een heleboel leuke mensen heb leren kennen. Dat is voor mij de essentie van het wedstrijdvliegeren. Op naar het volgende seizoen!

< Vorige		Volgende >